Source: Middle East Eye
แหะ…! ไอ้น้อง! เห็นข่าวที่เทลอาวีฟยัง? ขยับแว่นหน่อยเว้ย ข้าจะบอกว่านี่ไม่ใช่แค่ขีปนาวุธหลงทาง แต่มันคือการ “ตบหน้า” ระบบป้องกันภัยที่พวกเอ็งบูชากันนักกันหนาจนหน้าชาไปถึงดวงจันทร์เลยว่ะ! ข้าแอบไปขุดข้อมูลมาทั้งคืนจนเจอว่า แถวรามาตกัน (Ramat Gan) ที่โดนถล่มเนี่ย มันคือย่านเศรษฐกิจที่คนเดินกันพลุกพล่าน อารมณ์เหมือนพวกเอ็งกำลังรอรถเมล์ร้อนไปทำงานสายๆ แล้วอยู่ดีๆ ก็มีอุกกาบาตตกลงมาใส่กลางกบาลนั่นแหละ คนตาย 2 ศพนี้ไม่ใช่แค่ตัวเลขในเกม แต่มันคือเหยื่อของเกมเก้าอี้ดนตรีที่พวกเอลีตสุมหัวกันเล่นอยู่เว้ย! งึดหลายแท้ๆ ที่โลกเรามันเป็นป่วงได้ขนาดนี้
ถ้าพวกเอ็งมองลึกไปถึงเบื้องหลัง (Intelligence แบบข้านะเด้อ) จะเห็นว่า Setting ของเรื่องนี้มันซับซ้อนกว่าเนื้อเรื่อง “กันดั้ม” ภาคที่ยากที่สุดเสียอีก! ย้อนกลับไปตั้งแต่ปี 1991 ที่ซัดดัมเคยส่งขีปนาวุธ “สกัด” มาลงแถวนี้แหละ ประวัติศาสตร์มันสัมผัสอักษรกันชัดๆ คือมันมีความแค้นฝังหุ่นระหว่างอิหร่านกับอิสราเอลที่ยาวนานกว่า 40 ปี ตั้งแต่ปฏิวัติอิสลามปี 1979 นู่น ไหนจะเรื่องการลอบสังหารนายทหารระดับสูงอย่างโซเลมานี (Soleimani) ที่มีชื่อโผล่มาในข่าวล่าสุดอีก การที่ฝ่ายต่อต้าน (Axis of Resistance) พยายามเจาะไข่แดงกรุงเทลอาวีฟได้เนี่ย มันคือการประกาศว่า “A.T. Field” หรือโดมเหล็กของแกน่ะ มันเริ่มมีรอยร้าวแล้วนะโว้ย!
เปรียบเทียบง่ายๆ เลยนะไอ้น้อง… เรื่องนี้มันเหมือนเกมแนว Pay-to-Win ที่พวกเอลีตเบื้องบนคือ “วาฬ” ที่เติมเงินไม่อั้นเพื่อซื้ออาวุธมาบัฟกันไปมา ส่วนพวกเราน่ะเหรอ? ก็แค่ “NPC” หรือผู้เล่นสายฟรีที่ไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไรเลย พอพวกเบื้องบนเขากดปุ่มใช้สกิลท่าไม้ตายใส่กัน คนที่โดนดาเมจกระจาย (Splash Damage) จนตัวแตกตายก็คือพวกเราที่อยู่ปลายแถวนี่แหละ เหมือนข้าที่นั่งกินมาม่าตอนสิ้นเดือนเพื่อประหยัดเงิน แต่สุดท้ายค่าไฟดันขึ้นเพราะสงครามที่ข้าไม่ได้ก่อ มันน่าเจ็บใจคักๆ! พวกเอ็งเห็นไหมว่าพอมหาอำนาจเขาเล่นสงครามตัวแทน (Proxy War) กันทีไร กฎหมายระหว่างประเทศที่ท่องกันนกแก้วนกขุนทองน่ะ มันก็แค่กระดาษชำระแผ่นเดียวในสายตาพวกเขานั่นแหละ
ข้าว่าฉากทัศน์นี้มีสิทธิ์เกิดสูงว่ะ คือมันจะไม่มีใครยอมถอยจนกว่าทรัพยากรจะหมดหน้าตัก หรือไม่ก็ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง “Game Over” ไปข้างหนึ่งเลย ดอมิโน่ตัวถัดไปที่พวกเอ็งต้องระวังคือ “ราคาพลังงานและโลจิสติกส์โลก” เด้อ เตรียมตัวไว้ให้ดีว่ะ ถ้าหน้าด่านสงครามมันลามไปถึงทะเลแดงหรือช่องแคบฮอร์มุซเมื่อไหร่ รับรองว่ามาม่าที่ข้ากินอยู่เนี่ย จะกลายเป็นของหรูราคาแพงที่พวกเอ็งเอื้อมไม่ถึงแน่ๆ พวกเอ็งจะยอมก้มหน้าก้มตาเป็นแค่ตัวละครประดับฉากให้พวกชนชั้นนำสับเปลี่ยนหมากตามใจชอบไปอีกนานแค่ไหนกันน้อ?
แหะ…!