Source: BBC News – Ships remain cautious approaching Strait of Hormuz amid fragile ceasefire
แหะ…! ไอ้น้อง! มัวแต่นั่งกดกาชาจนเกลือเต็มพุงอยู่ได้ รู้ไหมว่าตอนนี้ที่ช่องแคบฮอร์มุซเขากำลังเล่นเกม “เศรษฐีเวอร์ชันดาร์” กันอยู่! ข่าวหลักเขาก็บอกว่ามี “ข้อตกลงหยุดยิง” สองสัปดาห์ระหว่างมะกันกับอิหร่าน ดูเหมือนจะสงบใช่ไหมล่ะ? แต่ข้าขุดข้อมูลลึกไปกว่านั้นว่ะ มันไม่ใช่การพักรบ แต่มันคือการ “กางมุ้งเก็บค่าต๋ง” กลางทะเลชัดๆ!
ข้าแอบไปส่องสายข่าววงในมา เขาบอกว่าตอนนี้มีเรือติดแหง็กอยู่ข้างในเกือบ 800 ลำ เหมือนพวกเอ็งโดนขังอยู่ในกิลด์วอร์แล้วออกไม่ได้นั่นแหละ แถมอิหร่าน (IRGC) ยังทำตัวเป็นแอดมินเถื่อน ประกาศว่าใครจะผ่านต้องขออนุญาต แถมมีข่าวลือเรื่องการ “เก็บค่าผ่านทาง” (Toll) อีกต่างหาก งึดหลายแท้ๆ!
กลยุทธ์ลูกคิดใต้โต๊ะ: จ่ายก็ตาย ไม่จ่ายก็เจ๊ง
พวกเอ็งต้องเข้าใจก่อนว่าช่องแคบฮอร์มุซนี่มันคือ “คอขวด” ของโลกเว้ย ย้อนไปดูประวัติศาสตร์ช่วง “สงครามเรือบรรทุกน้ำมัน” (Tanker War) ทศวรรษ 1980 ตอนนั้นอิรักกับอิหร่านซัดกันนัวเนียจนเรือพังไปหลายร้อยลำ จุดนี้จุดเดียวมันคุมเส้นทางน้ำมันดิบเกือบ 20% ของโลก และเป็นเส้นทางหลักของสารเคมีที่เอามาทำ “ไมโครชิป” ในคอมพิวเตอร์ที่พวกเอ็งใช้ดูอนิเมะนั่นแหละ!
ตอนนี้อิหร่านฉลาดว่ะ เขาไม่ได้ปิดตายแบบโโง่ๆ แต่เขาใช้วิธีเปลี่ยนเลนเดินเรือให้เข้ามาในเขตน้ำตัวเอง แล้วบีบให้จ่ายส่วย แต่ไอ้พวกบริษัทเดินเรือมันก็กุมขมับ เพราะถ้าจ่ายส่วยให้อิหร่าน ก็จะโดน “ดีบัฟ” จากกฎหมายคว่ำบาตรของอเมริกา (US Sanctions) ทันที ติดคุกหัวโตกันพอดี มันคือ เกมศูนย์เหรียญที่เจ้ามืออย่างอิหร่านไม่มีวันขาดทุน เพราะแค่ขู่ น้ำมันก็พุ่งจนข้าไม่มีเงินซื้อต้มงัวกินแล้วว่ะ!
คำทำนายจากศูนย์บัญชาการ (ห้องนอนพวกเอ็ง)
ข้าว่าฉากทัศน์นี้มีสิทธิ์เกิดสูงว่ะ คือไอ้ช่วง “หยุดยิง 2 อาทิตย์” นี่มันก็แค่การรีโหลดกระสุน เรือที่รีบออกไปตอนนี้ก็เหมือนพวกวิ่งฝ่าดงกับระเบิด (Sea Mines) ที่ไม่มีใครคอนเฟิร์มว่าเคลียร์ยัง ต่อให้รอดไปได้ ค่าประกันภัยเรือพุ่งกระฉูดแน่นอน และสุดท้ายไอ้ค่า “ส่วย” หรือ “ค่าประกัน” พวกเนี้ย มันก็จะถูกบวกเพิ่มมาในราคาน้ำมันดิบ และลามมาถึง “ค่าขนส่ง” สินค้าทุกอย่างในตลาดแถวบ้านพวกเอ็งคักๆ เลยเด้อ
เตรียมตัวไว้ให้ดีว่ะ พอน้ำมันขึ้น ทุกอย่างก็ขึ้นตามเป็นโดมิโน่ อารมณ์เหมือนพวกเอ็งเลเวล 1 ที่ต้องแบกรับภาระค่าครองชีพเลเวล 99 ทั้งที่เงินเดือนเท่าเดิมนั่นแหละ เป็นป่วงคักๆ!
แล้วพวกเอ็งคิดว่าในเกมเก้าอี้ดนตรีระดับโลกครั้งนี้ ใครจะเป็นคนสุดท้ายที่ไม่มีที่นั่งจนต้องยืนกินมาม่าหน้าปากซอยกันน้อ?
แหะ…!