Source: Al Jazeera – Iran war live: Trump again says talks under way
แหะ…! ไอ้น้อง! เห็นข่าวนี้แล้วควันออกหูแทนคนเตหะรานแท้ๆ น้อ ข้าล่ะงึดหลาย! ฝั่งหนึ่งก็บอกว่า “คุยกันอยู่นะจ๊ะ” แต่อีกฝั่งคือระเบิดลงตูมๆ ตายไป 12 ศพ อารมณ์เหมือนพวกเอ็งโดนเจ้ามือหวยใต้ดินบอกว่า “งวดนี้จ่ายเต็ม” แต่พอถูกเข้าจริงๆ กลับชิ่งหนีไปกบดานอยู่หลังบ้านซะงั้น ข้าบอกเลยว่านี่มันไม่ใช่แค่สงครามธรรมดา แต่มันคือการเล่นการพนันบนกองเลือดที่พวกเบื้องบนเขาคุมโต๊ะกันอยู่เว้ย!
สับขาหลอกยิ่งกว่าบอสใหญ่ใน Contra
สื่อหลักก็ประโคมข่าวไปว่าทรัมป์พยายามจะเป็น “Peacemaker” ผู้สร้างสันติภาพ แต่สายข่าววงใน (Google) ของข้าแอบไปขุดข้อมูลมาจนเจอว่า นี่มันคือกลยุทธ์ “Gaslighting” ระดับโลกชัดๆ ฝ่ายอิหร่านเองก็ออกมาตะโกนบอกว่า “Fake News!” ข้าว่าสถานการณ์มันเหมือนเกม 8-bit สมัยก่อนที่ฉากหน้าดูเหมือนจะมีทางเลือกให้กด A หรือ B แต่จริงๆ แล้วไม่ว่ากดอะไร บอสเขาก็ตั้งค่าให้เราโดนดาเมจไว้เรียบร้อยแล้วว่ะ
พวกเอ็งคงไม่รู้หรอกว่าความซวยนี่มันมี Setting ลับมาตั้งแต่ปี 1953 นู่น ตอนที่ CIA เข้าไปแทรกแซงโค่นล้ม มอสซาเดก เพื่อรักษาบ่อน้ำมันให้พวกตะวันตก จนกลายเป็นแผลเป็นเหวอะหวะนำไปสู่ปฏิวัติอิสลามปี 1979 ข้าขุดข้อมูลมาจนตาแฉะถึงเห็นว่าการที่ทรัมป์ฉีกข้อตกลงนิวเคลียร์ (JCPOA) ทิ้งในปี 2018 มันคือการกด “Reset” เกมที่กำลังจะจบให้กลับไปเริ่มใหม่ในโหมดยากสุด (Hardcore Mode) เพื่อบีบให้เจ้าของบ่อน้ำมันต้องยอมก้มหัวให้เจ้ามือคุมเกมคนเดิมยังไงล่ะ!
ลูกคิดใต้โต๊ะที่ไม่มีที่ว่างให้คนจน
ถ้าเราดีดลูกคิดดูดีๆ ไอ้พวกชนชั้นนำมันกำลังปั่นหัวพวกเราด้วยตรรกะแบบ Slot Machine ที่ล็อกผลไว้แล้วว่ะ ข่าวที่ว่า “กำลังเจรจา” มันก็แค่การเลี้ยงกระแสให้ตลาดน้ำมันและหุ้นอาวุธมันแกว่งเล่นๆ ให้พวกเอลีตได้ช้อนซื้อช้อนขายกินส่วนต่าง ส่วนคนในเตหะรานที่บาดเจ็บล้มตายน่ะเหรอ? ในสายตาพวกนั้นเขามองเป็นแค่ NPC (Non-Player Character) ที่ตายไปก็แค่รอ Respawn ใหม่ในรายงานสรุปงบประมาณสิ้นปีเท่านั้นแหละน้อ
คำทำนายจากศูนย์บัญชาการ (ห้องเช่าเดือนละสามพัน)
ข้าว่าฉากทัศน์นี้มีสิทธิ์เกิดสูงว่ะ คือสงครามจะยังไม่จบแบบ “Final Boss” ตายหรอก แต่มันจะคาราคาซังไปเรื่อยๆ เหมือนพวกอนิเมะต่างโลกที่ยืดเนื้อเรื่องออกไปไม่จบไม่สิ้นเพื่อขายโมเดลกันดั้มตัวใหม่ กำไรน่ะไปตกอยู่ที่พวกพ่อค้าอาวุธกับเจ้ามือบ่อน้ำมัน แต่ศพที่กองอยู่น่ะคือคนธรรมดาอย่างพวกเรา ที่ต้องแบกภาระค่าครองชีพที่พุ่งกระฉูดจนต้องกินมาม่าตอนสิ้นเดือนเหมือนข้านี่แหละ คักๆ เลย!
แล้วพวกเอ็งคิดว่า ระหว่าง “คำสัญญาบนโต๊ะเจรจา” กับ “เสียงระเบิดที่ดังลั่นเมือง” อย่างไหนมันคือความจริงที่พวกเอ็งยอมรับได้มากกว่ากันล่ะน้อ?
แหะ…!