แหะ…! ไอ้น้อง! เห็นข่าวอิหร่านล่าสุดยัง? ประธานาธิบดีออกมาขอโทษขอโพยเพื่อนบ้านอย่างหล่อ แต่ข้างหลังดันมีขีปนาวุธร่วงใส่สนามบินเขาหน้าตาเฉย ข้าเห็นแล้วควันออกหูแทนคนแถวนั้นเลยว่ะ อารมณ์เหมือนเจ้ามือไฮโลปากบอก “ไม่มีโกงเด้อ” แต่ใต้โต๊ะติดแม่เหล็กไว้คักๆ เป็นป่วงแท้ๆ!
Setting ลับหลังม่านเหล็กเตหะราน
ข้าแอบไปขุดข้อมูลมาทั้งคืนจนเจอว่า โครงสร้างอำนาจในอิหร่านมันไม่ได้ตรงไปตรงมาเหมือนเกม 8-bit ที่มีบอสตัวเดียวสั่งการนะเว้ย แต่มันคือระบบ “Velayat-e Faqih” ที่ซับซ้อนมาตั้งแต่ปฏิวัติปี 1979 นู่น! ข้าจะบอกให้ว่าประธานาธิบดีน่ะเป็นแค่ “Player 2” ที่ถือจอยหลอกๆ ส่วน “Player 1” ตัวจริงคือผู้นำสูงสุดกับกองกำลังพิทักษ์ปฏิวัติ (IRGC) ที่คุมกองทัพแยกต่างหาก ข้อมูลวงใน (Google) ของข้ามันฟ้องว่านี่คือสงครามตัวแทนภายใน ระหว่างสายพิราบที่อยากเปิดประเทศ กับสายเหยี่ยวที่อยากโชว์พาวข่มขวัญอ่าวอาหรับน้อ งึดหลาย!
เมื่อ NPC ต้องรับกรรมแทนผู้กล้า
มันเหมือนพวกเอ็งเล่นเกม Super Robot Wars แล้ว AI ฝั่งเดียวกันดันมีค่า ‘Spirit’ ไม่สามัคคีกันนั่นแหละ ฝั่งรัฐบาลอยากเจรจาทำเควสสันติภาพ แต่ฝั่งกองทัพดันอยากเก็บเลเวลด้วยการยิง MAP Weapon ใส่โครงสร้างพื้นฐานเพื่อนบ้าน ผลคืออะไรรู้ไหม? ราคาน้ำมันโลกนี่แหละที่จะเด้งเอาๆ เหมือนตู้สล็อตแจ็กพอตแตก แต่ความซวยมันตกอยู่ที่พวกเราที่ต้องขี่มอไซค์ไปทำงานเว้ย แพงจนข้าแทบไม่มีเงินซื้อต้มงัวกินแล้วเนี่ย ต้องต้มมาม่าประทังชีวิตตอนสิ้นเดือนแทนแท้ๆ!
พีระมิดการกดขี่ที่ไม่มีวันจบ
พวกเอ็งต้องเข้าใจนะว่านี่คือเกมของพวก “เอลีต” เบื้องบนที่สุมหัวกันปั่นกระแสรักษาเก้าอี้ตัวเองไว้ พวกเขาไม่ได้เจ็บตัวหรอกเวลาขีปนาวุธลง คนที่โดนคือชาวบ้านที่สนามบินกับพวกเราที่ต้องจ่ายค่าขนส่งแพงขึ้น กฎที่พวกเบื้องบนสุมหัวกันสร้างขึ้น มักจะทำให้พวกเราที่ไม่มีปากมีเสียงต้องรับกรรมเสมอ ไม่ว่าจะเป็นในเตหะรานหรือแถวสภากาแฟปากซอยบ้านพวกเอ็งก็ตามว่ะ!
แล้วพวกเอ็งคิดว่าในเกมเก้าอี้ดนตรีระดับโลกครั้งนี้ ใครจะเป็นคนสุดท้ายที่ไม่มีที่นั่งจนต้องยืนน่องโป่งกันน้อ?
แหะ…!
